Komentarze do: Nowe logo BPH

Autor: Marcin

Marcin — Mon, 30 Nov 2009 10:12:20 +0000

rakietki do tenisa stołowego po wodą.

Autor: kozi_rocks

kozi_rocks — Sun, 08 Nov 2009 09:10:56 +0000

Że niby dwie postacie: pracownik i petent, że niby stylizowane na ‘thumbs up’, że niby po co?
Chciałbym zobaczyć jak rozjaśnienie z prawej strony loga wychodzi przez fax w B&W .

Autor: Clark

Clark — Fri, 30 Oct 2009 01:09:16 +0000

Kręgle – tak, kciuki – tak, szynki – tak, nawet biustonosz- tak. Ale tak naprawdę to w tym logotypie nie ma nic. Jest kompletnie nieczytelny. Za to strategia i ideologia do niego to było pewnie ze 30 slajdów na prezentacji plus 10-stronicowe opracowanie. Szkoda tylko że oderwane od rzeczywistości. A może chodziło o komunikat: „Nie wiesz czego się spodziewać”? Nie popisał się Pan, Panie Piotrze.

Autor: Kuba

Kuba — Sun, 25 Oct 2009 18:50:55 +0000

Dziwne to nowe logo… Ja tam widzę wielką, poplątaną skakankę na powierzchni Marsa:P

Autor: Bartek

Bartek — Sun, 25 Oct 2009 11:44:12 +0000

Jak dla mnie:
1. Kręgle
2. 2 dłonie pokazujące podniesione w górę kciuki – znaczy się, że jest ok. Problem tylko w tym, że logotyp nie powinien nasuwać tak rozbieżnych skojarzeń, bo to całe „przesłanie” się gdzieś gubi.

Ale płuca też są niezłe :)

Autor: A. Loobeensky

A. Loobeensky — Sat, 24 Oct 2009 22:48:01 +0000

Przepraszam bardzo, ale to jak w mordę strzelił – biustonosz.

;)

Autor: Mekk

Mekk — Fri, 23 Oct 2009 21:46:04 +0000

Toż to dwie szynki są ;-)
Całe, wędzone, smakowite.

Autor: Dreamka

Dreamka — Wed, 21 Oct 2009 12:29:52 +0000

Jeśli przyjąć, że te płuca czy kręgle są jednak postaciami, to wyraźnie rzuca się w oczy ich dysproporcja. Ten większy, to chyba bank. W swojej łaskawości zbliża się do maluczkich klientów…

Autor: BF

BF — Wed, 21 Oct 2009 11:43:33 +0000

Mi to logo się kojarzy z dwoma kciukami w górze, albo…

…Albo ze znakiem nieskończoności zniekształconym nieco tak by przypominał dwie postaci ze skrzyżowanymi rękoma na piersiach. Taka postawa charakteryzuje się zamknięciem i nie chęcią do kompromisów. Rozumiem to jako metaforę wiecznego, nieskończonego dialogu z którego nie ma wyjścia. W którym nigdy nie nastąpi porozumienie.