reklama po korekcie

Impreza. Nowopoznana osoba, znajomy znajomych. Trwa rozmowa, pada skierowane do mnie pytanie: czym się zajmujesz zawodowo? Szybka odpowiedź: pracuję w agencji reklamowej, doprecyzowuję: copywriter. Pada kolejne pytanie: czym zajmuje się copywriter? Odpowiadam. I wtedy się zaczyna… Bo reklama to zło, praca w agencji reklamowej – brak zasad, a przecież można inaczej.

Szukam w tych wypowiedziach żartu, ironii, przymrużenia oka. Nie znajduję nawet trochę, więc bez uśmiechu dopytuję:
- yhym, to tak tylko, żebyśmy mieli jasność i podstawę do dalszej dyskusji przez jakąś opozycję: jaka praca z tych związanych z usługami jest etyczna?
Nowy znajomy mówi, że jego praca, że jego firma. Już więc łapię za długopis, już moje sumienie pisze błagalne CV, kiedy głowa podpowiada: a czym Ty się zajmujesz, kolego?

Nowopoznany mówi, że tym i tym, a jego firma nie potrzebuje reklamy, bo zlecenia i tak są. Mówię: ok, pogratulować, fajna branża. Znam jednak firmy podobne, które się reklamują. On na to, że może i tak, ale jego firma nie, jego nie wchodzi w bezbożne. Pytam więc jak podchodzi do tego, że jego branża jest ściśle powiązana głównie z branżą rozrywkową, która to już czerpie z wszelakich form reklamy pełnymi garściami. Okazuje się, że dalej w zaparte, że faktycznie tak jest, ale wciąż nie on to, nie jego ręce bezpośrednio.

I wtedy dopiero zauważyłem białe rękawiczki. I tak sobie pomyślałem: ciesz się, że nie musisz oficjalnie reklamować firmy, ale z tej dźwigni handlu i tak chętnie korzystasz na co dzień. Nawet jeśli dzięki białym rękawiczkom nie pozostaje żaden ślad po ukrytej radości, że Twój klient wydał kolejne pieniądze na kolejną reklamę i Ty teraz masz co robić.

Reklama jak nóż. Ja korzystam do krojenia chleba.