Konferencja udana, tym bardziej, że była wstępem do długiej, nieoficjalnej nocy. Najciekawsza prelekcja: Maciek Budzich ze swoim bardzo konkretnym wstępem. Natalia Hatalska i Piotr „Vagla” Waglowski również na plus, agencja marketingu szeptanego Harder&Harder wydaje się, że skorzystała na konferencji najwięcej (jako sponsor i jako najlepszy z agencyjnych prelegentów). Poza nimi – słaby panel PR-owców i nieświeże informacyjnie prelekcje pozostałych agencji: Heureki i Streetcomu. Najbardziej wyczekiwanym punktem był panel agencji: warto było czekać do końca, tu było najostrzej.

Maćkowi udało się zgromadzić prawie 300 osób. Organizacyjnie wydarzenie przebiegło bez zarzutu, a dostęp do internetu pozwalał przy okazji trochę poblipować (a trochę blipowiczów było, m.in. ^Eirena, ^Szuszucp, ^TomaszTopa, ^Ols, ^Tomasz, ^Bronek, ^Gadzinowski). Brawo. Tyle organizacyjnie.

Maciek zrobił do późniejszych prelekcji odpowiedni wstęp, wypunktował działania szemrane (szeptanki na forach, podszywanie się pod innych użytkowników, czyli w żargonie „napierdalanie na forach”), nie szczędził agencjom i nie bał się wymieniać nazw. Mocny, momentami zabawny, a co najważniejsze konkretny wstęp, za który żartobliwie (?) sugerowano 25 lat więzienia.

Następnie Natalia Hatalska opowiedziała o marketingu szeptanym, skąd się bierze naturalna, spontaniczna potrzeba opowiadania o produktach, podała statystyki (jeśli prezentacje zostaną udostępnione, warto rzucić okiem na dane procentowe); wprowadziła i zamknęła temat teoretycznie wraz z przykładami. Wydawało się, że kolejne prezentacje, po tym wstępie, będą poruszały inne tematy, jak choćby doświadczenia agencji. Tak jednak nie było. Jeśli prelekcję Natalii Hatalskiej można uznać za wprowadzający do tematu wykład, żeby wyrównać wiedzę na sali, tak kolejne prelekcje wypadły jak prezentacje na zajęcia z marketingu.

Ciekawą prelekcję to właściwie miał jeszcze tylko Vagla – z punktu widzenia prawnika opowiedział o zagrożeniach związanych z działaniami szemranymi. Konkretne wiadomości, tu również przydałoby się udostępnić prezentację.

Chronologia zaburzona, ale było to mniej więcej tak.

Heureka zrobiła kolejny, długi i niepotrzebny wstęp, ponownie wyjaśniano czym jest marketing szeptany i jakie powinny być działania agencji. Harder&Harder podobnie, ale z case’ami i większym zaangażowaniem. W międzyczasie jeszcze prezentacja agencji PR-owej Sensors, niestety prezentacja najsłabsza i niewiele wnosząca (nie potrzeba całej prezentacji, żeby powiedzieć, że „dobre działania powinny mieć w sobie ikrę”); od prezentacji lepszy jest ich blog. Prawie na koniec Streetcom o kodeksie etycznym – tu też nic nowego (nie licząc informacji o powstającym kodeksie, ale i to nie było dla nikogo tajemnicą) nie zostało powiedziane.

Gdzieś w międzyczasie panel PR-owców, który właściwie mógł się nie odbyć. Z mrugnięciem oka powiedzieli, że są czyści i na tym się skończyło. Jeśli się przyjmuje zaproszenie do panelu to strzałem w kolano jest stwierdzanie, że właściwie nie ma o czym rozmawiać, bo to agencji PR nie dotyczy. Tu też padały takie stwierdzenia jak „wy internetowcy”, z których trochę żartowano.

No i nareszcie panel z agencjami marketingu szeptanego (w składzie również Jarosław Sobolewski z IAB i Ols, opiekun serwisu blox.pl, oraz przedstawicielka agencji PR-owej). Nie wszyscy dotrwali, ale była to najostrzejsza i – nie licząc wstępu Maćka – najlepsza, a na pewno najbardziej wyczekiwana część. Padało wiele pytań, a kiedy mikrofon dotarł do mnie miałem ich na tyle dużo, że musiałem się zdecydować, czy pytać o zatrudnianie ludzi do szeptanek, czy o konkretne wpadki, na które są dowody. Zdecydowałem się zapytać po prostu o to, czy działają nieetycznie, poprosiłem o konkretne deklaracje. Udało się po kilku próbach zejścia z tematu uzyskać odpowiedź: okazuje się, że wszyscy działają etycznie. Bezcenne doświadczenie. A najlepszym do tego komentarzem była mimika Olsa, jednego z panelistów – jego ironiczne uśmiechy w trakcie wypowiedzi agencji mówiły wszystko bez słów i trudno się z nimi nie zgodzić.

Ogólny wniosek jaki przekazali przedstawiciele agencji brzmiał: to nie my, a jeśli nawet kiedyś nam się zdarzyło to zrobili to niedoświadczeni stażyści, teraz pracujemy nad kodeksem dobrych praktyk, co sprawi, że już w ogóle będzie dobrze. Tylko, że kodeks nie jest niczym więcej niż dobrymi praktykami, a prawo i tak istnieje i wyraźnie wskazuje, że działania szemrane są karalne.Nie wystarczy schować się za kodeksem. Kiedy już zabraknie stażystów jako wymówek, w agencjach zatrudnią koty i najwyżej powiedzą, że kot przeszedł po klawiaturze i przypadkowo powstało tysiąc anonimowych komentarzy.

Ta część rynku reklamowego się rozwija. Warto inwestować w koty i zaznajamiać je z klawiaturą, niedługo będą bardzo w cenie. No chyba, że wypalą plany związane ze zgłoszeniem kilku udokumentowanych szemranek do UOKiKu, wtedy może koty nie będą tak potrzebne, a kilka agencji marketingu szeptanego będzie musiało głośno się tłumaczyć. I pod własnymi nazwiskami.

Tymczasem o konferencji napisali również: Jacek Gadzinowski, Makjuzer, Powerblog, Tomasz Topa, Gryziemy.net.

Polecam następujące materiały związane z konferencją:
- prezentacja Natalii Hatalskiej (wstęp do wom, dane statystyczne i nie tylko),
- wpis na blogu Pawła Vagli Waglowskiego (aspekty prawne),
- i słowo pokonferencyjne od organizatora: na blogu Maćka Mediafuna Budzicha.

Wielu reklam nie widziałem, trochę więcej widziałem. Niestety sporo pokazanych reklam było słabych. Od Nocy Reklamożerców można wymagać większej selekcji, a reklamy, które pokazano, wyglądały jak żywcem pokazywane wprost z katalogu „różne reklamy”.

Dość marudzenia, lepiej coś obejrzeć. Oto kilka reklam, które wyświetlono.

Piosenka w wykonaniu francuskich genewskich strażaków, śpiewają o numerze 118, który pozwala dodzwonić się na straż pożarną, chyba że akurat jest zajęty przez kogoś, kto myli go z numerem informacji.

Dwie reklamy Audi Quattro, druga nawiązuje do pierwszej.

I jeszcze trzecia reklama Audi Quattro (dorzucił ^Ubik).

Reklama Umbro przy przystanku (podrzucił Kuba).

Reklama Rexony z przystankiem (podrzuciła Dorota).

Reklama z „fontannami” (podrzuciła Taida).

Reklama Vici Seafood z niedźwiedziem (podrzuciła Magda).

Reklama społeczna „Stop the bullets” (podrzucił Wojciech).

Reklama społeczna nt. HIV z motywem Free Hugs (podrzucił Wojciech).

Reklama Neo Sports meczu Indii z Pakistanem (podrzucił Hubert).

Reklama madryckiego metra (podrzuciła Magda).

Reklama Schweppes w muzeum (podrzuciła Magda).

Reklama Center Fruit (podrzuciła Magda).

Reklama Citroena Renault Clio (podrzuciła Magda).

Adidas Woman WorldCup (podrzuciła Magda).

Reklama DJuice (podrzuciła Magda).

Reklama The Crime Channel (podrzuciła Magda).

Amnesty International „Your signature is” (podrzucił Leszek).

Powinno się tu pojawić jeszcze kilka innych reklam z Nocy Reklamożerców, dorzucę kolejne według Waszych sugestii.

Jechałem z myślą o dwóch prezentacjach, o których pisałem w zapowiedzi do spotkania: Bartka Gołębiowskiego z Click5 i Dominika Kaznowskiego. Pierwsza prezentacja to opis pracy w agencji interaktywnej na podstawie ostatniej produkcji agencji, czyli Ucieczki z akademika. Co tu dużo pisać, produkcja świetna, a w dyskusji pojawił się wątek styku agencji interaktywnych i reklamowych, co mnie szczególnie interesuje, a o czym pewnie więcej wkrótce.

Niestety nie pojawił się zapowiedziany Dominik Kaznowski ze swoją dobrze zapowiadającą się prezentacją, co więcej – organizatorzy byli tym zaskoczeni i nie wiedzieli, dlaczego prelegenta nie ma na sali. Trochę szkoda, trochę dziwnie w dobie telefonów komórkowych.

Jako uczestnik kilku barcampów, mogę śmiało polecić, co też robię – wkrótce kolejne odsłony spotkania, o których pewnie napiszę, a tymczasem zapraszam na stronę Spodku 2.0.

PS Zapomniałem napisać, że w turnieju Wii w tenisa przegrałem od razu pierwszy mecz. Mogę się tylko pocieszać, że Click5 pewnie wygrało cały turniej.

Najbardziej jestem ciekaw 3 i 4 prelekcji:

3. „Strategia blue ocean – czyli jak to robi Apple” – Dominik Kaznowski, kaznowski.blox.pl, Warszawa

1. Innowacja wartości zamiast innowacji technicznych
2. Jak szukać nieodkrytych rynków, nie tylko w sieci
3. Blue ocean na rynku mediów – czy Google, Microsoft Apple, Sony to firmy mediowe?

„Projekt U.Z.A. Studium przypadku” – Bartek Gołębiowski, Click5, Gliwice

W Click5 mamy jasne podejście do marketingu interaktywnego. Aby był skuteczny musi ciekawić, bawić, zaskakiwać i oferować coś odbiorcom. Opowiemy o tym jak i po co powstają nasze projekty.

A jeśli nie wiesz, czego dokonała ta świetna agencja i dla kogo pracują…

Robert Lindström i Roger Stighäll założyli North Kingdom w 2003 roku. Ponoć znają się od dzieciństwa. Jeśli przeszukasz internet w poszukiwaniu informacji na ich temat, dowiesz się, że mocno wierzą w branżę interaktywną. Lindström rokuje, że do internetu przejdą gwiazdy filmowe, a najlepsi filmowcy będą pisać scenariusze i pracować przy produkcji stron internetowych. Czekam na to, bo choć scenariusze dla stron internetowych już są pisane, to jeszcze daleko im do takiego rozmachu. Spodziewam się, że w podobnym tonie będzie mówił Erikkson.

North Kingdom słynie z bardzo interaktywnych produkcji. Pracują lub pracowali m.in. dla Vodafone, Absolut, Philips czy Coca-Cola. Jedna z ich ostatnich produkcji to właśnie Coke Zero Game. Inna, prawdopodobnie najbardziej znana, to strona Get the Glass – na jej potrzeby zbudowano miniaturową wyspę. Najlepiej sam zobacz, Robert Lindström na swoim blogu wrzucił kilka zdjęć z prac nad Get the Glass.

David Eriksson najpierw odwiedzi Warszawę, a dwa dni później Kraków. Jeszcze nie została zarezerwowana odpowiednia sala w starej stolicy Polaków, ale na pewno wkrótce będzie wiadomo więcej (tymczasem informacje na stronie spotkania w serwisie Goldenline).

Jestem pewny, że spotkanie zgromadzi mnóstwo osób i będzie jednym z najciekawszych spotkań tego roku w Krakowie, jeśli chodzi o branżę interaktywną.

W tym wpisie kilka słów na temat formy krakowskich spotkań barcampowych, a konkretnie trzech krakowskich: Grill IT, WRealu i Krakspot (z tego, co wiem są też inne, ale nie miałem okazji być i rozmawiać za dużo na ich temat). W skrócie, jak wyglądają barcampy i pokrewne w Krakowie.

Ostatni Krakspot to pełny klub Swing, Grill IT podobnie – kilkadziesiąt osób i mało miejsca, również na spotkania WRealu przychodzi duża grupa ludzi, choć trochę mniejsza niż na pozostałe dwa. Wszystkie trzy spotkania są dobrze zorganizowane. Na ten moment zastanawia mnie tylko jedno. Są zbyt podobne do siebie.

Grill IT i Krakspot mają właściwie taką samą formę. Wyróżnia się WRealu, gdzie prezentuje tylko jedna, specjalnie zaproszona, osoba – opowiada o swoich doświadczeniach, pracy, refleksjach, czasem stawia tezę, którą rozwija. Na spotkanie przychodzą więc osoby, które dany zawód, ta konkretna osoba lub to, gdzie była i co zrobiła, interesuje. Typowe „spotkanie z”, a zapraszani są ludzie związani z nowymi mediami. Po prezentacji, a często i w trakcie, wywiązuje się dyskusja, pojawiają się konkretne pytania, nie przestaje być ciekawie. Przedostatnie spotkanie z Bartkiem Gołębiowskim, założycielem agencji interaktywnej Click5, odbyło się w sali wykładowej, a więc było na czym ręce oprzeć, a oczy wszystkich naturalnie kierowały się na prezentującego.

Niestety Grill IT i Krakspot to chwilowo konkurujące ze sobą spotkania, a wolałbym spotkania uzupełniające się wzajemnie. Po pierwszym Krakspocie myślałem, że mamy w Krakowie świetny podział – Grill IT to branża interaktywna, Krakspot to studenci, WRealu obejmuje i jednych, i drugich. Aktualnie mamy trzy spotkania, na dwóch z nich widzę te same twarze, które spotykam też na trzecim. Brakuje mi formuły, która rozróżniałaby Grill IT i Krakspot.

Może na jednym pizza z szynką, a na drugim z kurczakiem? :)

Krakspot to spotkania dla osób zainteresowanych tematyką Internetu, bazują na formie barcampów. Na najbliższym spotkaniu będę miał okazję razem z Szymonem Szymczykiem opowiedzieć trochę o nieetycznych praktykach marketingowych w Sieci oraz wspomnieć o Kodeksie Blogerów. Natomiast Kuba Krzych opowie o nowym projekcie dotyczącym reklamy w Internecie – Adtaily (projekt niedawno znalazł się w finale Seedcamp), będzie więc dość marketingowo-blogowo. Trzecia prezentacja nie została do tej pory ustalona Jest już trzeci temat: Zbigniew Krzewiński postara się odpowiedzieć na pytanie, do czego właściwie potrzebny jest Venture Capital.

Po więcej informacji zapraszam na stronę Krakspot, a na niej do wpisu o Krakspot #2.

Spotkanie zorganizowane przez IAB oraz Opcom, bar otwarty do późna, sporo znajomych i trochę osób, które znałem do tej pory tylko przez internet. Kolejne pozytywne spotkanie, które pozwoliło się zintegrować krakowskiej branży interaktywnej.

Zaczęło się od przedstawienia IAB Polska, prezentację poprowadził Jarosław Sobolewski, dyrektor generalny IAB Polska.

Podsumował ją Dominik Kaznowski, przewodniczący rady nadzorczej IAB Polska, autor blogu kaznowski.blox.pl.

Następnie nastąpiły dwie prezentacje, pierwsza to Konrad Uliński z Empathy Interactive o nowej marce w nowych mediach, a druga – Paweł Sala z Opcomu na temat e-mail marketingu.

A dalej to już integracja branży. Na zdjęciu od prawej Dominik Koza z Insignia i autor blogu Reklama po korekcie, czyli ja ;) a ze mną Grzesiek Skuza i Łukasz Wołek, obaj z Eura7.

Jak wspominałem, na sali byli też przedstawiciele klientów. Poniżej pięknie prezentująca się delegacja Comarchu.

Trwały trudne dyskusje, przy niejednej trzeba było zapalić papierosa. Z Leszkiem Łuczynem z Opcomu rozmawiamy pewnie o, no powiedzmy, że o reklamie.

Jacek Szlak z Marketingu przy kawie i Dawid Szczepaniak z Opcomu – bez papierosa, ale niemniej burzliwie.

A tu już stolik copywriterów: od prawej Leszek, ja i Irena Magierska, autorka m.in. blogu Zjadamy Reklamy.

Parkiet był pełny. Ostatnie osoby opuściły go chwilę przed 4, wiem, bo byłem wśród nich.

Anka Piwowarska z Grupy 3 szalała na parkiecie, zresztą to nie pierwsza impreza, kiedy rządziła na parkiecie. Stąd te mokre włosy i przerwa na papierosa.

A kiedy minęło już kilka kolejek, czas na robot dance.

A na koniec, dla wszystkich, prezentacja najwyższego człowieka na imprezie, giganta project managementu, czyli Krzyśka Wróbla. :)

Rozmawialiśmy, piliśmy, tańczyliśmy – takie zresztą było zamierzenie. A już jutro kolejne kreatywne piwo i litrowe kufle. ;)

Więcej zdjęć z IAB Meeting Kraków do przeglądania w galerii na flickr. Swoje na temat napisali również na labberze i blogu Opcomu.

PS Okazało się, że wszyscy linkują do Zjadamy Reklamy. :)

- 4 godziny snu na dobę to mało, mimo wszystko. Przynajmniej udało się wystartować z projektem, ale o tym poinformuję później.

- A tak jeszcze off-topicowo to chciałem napisać, że dzisiaj kupuję garnitur, a nie kupowałem garnituru od dawna. Można mnie teraz zapraszać na wesela.

- A tak prawdę powiedziawszy (napisawszy), to chcę to:

Zrobiła, ponoć dawno temu, Sylwia, może tu zajrzy i stwierdzi, że mi podaruje…

[Uwaga: wpis okazuje się wciąż ewoluować...]

No to po kolei. Piotrek Cygan napstrykał ponad 700 zdjęć na Democampie, z czego w końcu wyselekcjonował niecałe 140. Zamieszczam poniżej kilka, a kto ma ochotę na więcej, tego odsyłam do Piotrka na blipa (ksywka ^pejot), tam należy grzecznie poprosić.

Poniżej miniatury zdjęć, po kliknięciu wersje większe. Mamy zdjęcie z tłumaczenia zasad Petanque, a obok medytacja drogi oazy spokoju w wykonaniu Karoliny aka ^bando i moim. Karolina przed meczem finałowym, ja – niestety – po dwóch przegranych. Na kolejnym zdjęciu Adam Zygadlewicz prezentuje pochylenie nad grą w Petanque, widzimy też krytyczny wzrok Wiktora, wyraźne skarcenie za technikę. Jest też i zdjęcie z ogniska, najpierw rozpalanie, a później piwo za piwem, bo nie mogło się zmarnować. Ten samotnik z mikrofonem na następnym zdjęciu to już ja, pewnie akurat mówię o tym, co jakaś firma spieprzyła, bo wyraz twarzy mam dość zadowolony. ;) Tak się złożyło, że ostatnie zdjęcie, które to jednak powinno być pierwsze, to nikt inny, a Paulina, która dzielnie i sprawnie stanowiła o zapleczu organizacyjnym, za co chwała jej i cześć.

Trafiłem – poza tymi, do których już linkowałem – na kolejną relację z Democampu. Tym razem przeczytajcie krótką wspominkę Marcina Błaszyka, tego samego, który wraz z Tomkiem Olechem prezentował temat odpowiedzialności serwisów internetowych.

Czas na listę #democampowiczów (czyli blipujących uczestników Democampu). Pisałem już we wcześniejszym wpisie, że były i takie osoby, które nie blipowały przed Democampem, ale zaczęły w trakcie. Wniosek na miejscu, że spotkania barcampowe są dla blipa dobre. No to teraz nie po kolei (do nicków w miarę możliwości dorzucam krótkie info):

1. ^losamorales, czyli Kuba Filipowski, firma Netguru
2. ^pejot, Piotrek Cygan, Dziennik Internautów
3. ^nozbe, Michael Śliwiński, aplikacja nozbe
4. ^opi, Emil Oppeln-Bronikowski, bronikowski.com
5. ^iktorn, Wiktor Schmidt, Netguru
6. ^az, Adam Zygadlewicz, Netguru
7. ^mediafun, Maciek Budzich, blog.mediafun.pl
8. ^bziuum, Paweł Harajda, Olcamp
9. ^nrafal, Rafał Nowak, nrafal.pl
10. ^bando, Karolina, Radio Eska i blog medioskop.blox.pl
11. ^ubik, Krzysiek, Ubik Business Consulting oraz Aula Polska
12. ^stahn, Staszek Magierski, KrakSpot
13. ^negativna, Paulina, cześć i chwała dla niej za pomoc przy organizacji!
14. ^michalmalyszko, Michał Małyszko, prezentacja o telewizji mobilnej
15. ^seba2oczy1nos, Sebastian z Chorzowa
16. ^eri czyli kartonki.pl
17. ^koza, Dominik Koza, agencja interaktywna Insignia i blog reklama po korekcie
18. ^speedup, Zbyszek, speedup.pl

Uff, tyle naliczyłem. Kogoś zabrakło z blipujących #democampowiczów?

PS
Emil zwany ^opi również napisał relację (uwaga, on nigdy nie był w górach ;]), polecam.

Bardzo obszerną relację można znaleźć w Dzienniku Internautów. Sporo zdjęć i o wszystkich pamiętano.

Eri dodała dwa kartonki: kartonek #1 i kartonek #2.